HABAŞ Aliağa fabrikasında meydana gelen patlamada 17 işçi yaşamını yitirdi. Hayatını kaybeden işçilerin ailelerine, çalışma arkadaşlarına ve Türkiye işçi sınıfına başsağlığı, yaralı işçilere acil şifalar diliyoruz.
Bu bir iş cinayetidir. Aynı fabrikada 21 Ekim’de Hakan Doğan, 5 Kasım’da Eyüp Eğinli hayatını kaybetmişti. İki ölümün ardından hangi önlemler alındı? İşçilerin ve ailelerinin bu sorunun yanıtını bilme hakkı var. “Teknik arıza” açıklamaları, sorumluluğu görünmez kılmanın bir yoludur; oysa 6331 sayılı Kanun ve patlayıcı ortamlara ilişkin yönetmelik, risklerin önceden belirlenmesini, hatların izole edilmesini, çalışma izinlerinin düzenlenmesini ve kaldırma ekipmanlarının denetlenmesini işverene zorunlu kılıyor. İki haftada bir yapıldığı söylenen rutin bir bakımın 17 cana mal olması, bu yükümlülüklerin kâğıt üzerinde kaldığını gösteriyor. Patlama bağımsız bir heyet tarafından incelensin, geçmiş denetimlerin sonuçları açıklansın, ihmali bulunan herkes hesap versin.
İş cinayetleri kader değildir; sınıfın örgütlü mücadelesiyle önlenebilir. İşçi güvenliğini maliyet unsuru gören, kâr hırsını insan hayatının önüne koyan sermaye düzenine karşı öfkemizi büyütmeliyiz; çünkü bu ölümlerin asıl sorumlusu, güvenliği “fazla masraf” gören düzendir. Aliağa’daki acı ve öfke bizimdir. Kıbrıs’tan Aliağa işçilerine ve ailelerine dayanışmamızı gönderiyoruz; adalet talebinizi sahipleniyoruz.